Ga zitten voor een meeslepend verhaal vol tragiek, emotie en wild avontuur over harde schijven, backups en foute clusters. Dat alles op één dinsdagnamiddag en -avond.

Dinsdag 29 april, omstreeks 14u, Brussel
Op mijn harde schijf staat een mapje ‘site_yeti’. Daarin staan, voorspelbaar, de bestanden voor de Yeti website. Dat mapje wilde ik openen. Helaas, ik kreeg een Windows-dialoogvenster te zien met de tekst ‘Bestand of map is beschadigd en onleesbaar’. Dat geloofde ik natuurlijk niet, er moest een eenvoudig oplosbare oorzaak zijn.
Alweer helaas, de oorzaak was eenvoudig maar rampzalig. ChkDsk onthulde slechte clusters en maakte mijn schijf weer in orde. Helaas zonder ‘site_yeti’ mapje.

Op zo’n moment is een mens gelukkig dat ‘ie geautomatiseerde backups heeft. Het verdwenen mapje was snel teruggeplaatst vanop mijn externe harde schijf. Alles was weer in orde. Tenminste, dat dacht ik.

Dinsdag 29 april, omstreeks 22u00, Lier
Ik had een stukje Javascript nodig uit de Yeti site. Ik klikte op ‘site_yeti’ en de map opende zonder problemen. Gelukkig. Op zoek naar het Javascript-bestandje viel me iets op: alle mappen waren leeg. Ze waren er allemaal, mijn goeie vrienden ‘source’, ‘www’, ‘page_mockups’, enzovoort, maar zo leeg als een enorme, onheilspellend gapende afgrond. Het geluid van mijn frank die viel echoode schel.

Natuurlijk, mijn backups zijn geautomatiseerd. Dat wil zeggen dat de bestanden van mijn werkschijf automatisch de backup overschrijven, elk halfuur. Als een bestand niet meer bestaat in de bronschijf, wordt het ook gewist van de doelschijf. Dat is handig om bestanden die van naam veranderd zijn of die verplaatst zijn niet dubbel op te slaan. In het geval van kapotte clusters betekent dat blijkbaar dat de backup-bestanden gewist worden maar de mappen blijven staan. Al mijn gekoesterde backups van ‘site_yeti’ waren dus even leeg. Alles weg. Voor altijd verdwenen. Tenminste, dat dacht ik.

Dinsdag 29 april, omstreeks 24u00, Lier
Ik was bezig de bestanden van de Yeti-site die online staan terug te downloaden, dan had ik die tenminste terug. Ik kreeg een melding dat mijn harde schijf bijna vol was (lang leve TV.Klasse!) en keek met WinDirStat waar ik het meeste ruimte kon besparen. Daar zag ik opeens een map opduiken die ‘found.000′ heette. Intrigerend.

Via de commando-prompt kon ik kijken wat er in die map zit: dat bleken de niet-beschadigde bestanden uit de oude ‘site_yeti’ te zijn. Die ‘found.000′ was een door ChkDsk aangemaakte map waar het programma de bestanden opslaat die nog uit kapotte clusters kunnen gehaald worden. Voor één keer was ik Bill Gates dankbaar. Voorzichtig, elke stap zorgvuldig overwegend, kopieerde ik elk bestand terug naar ‘site_yeti’. De meeste essentiële bestanden bleken onbeschadigd. De toekomst zag er weer rooskleurig uit.

Woensdag 30 april, 0u45, Lier
Ik kruip in bed en neem me voor mijn backup-strategie grondig te herdenken zodat nieuwe maar kapotte bestanden nooit de oude werkende versies kunnen overschrijven.

Moraal van het verhaal: ChkDsk is nog zo slecht niet.