Twitter bird
28 jun
2010

OFFF, het vervolg

Het hele Offf-gebeuren was geweldig en staat zeker op mijn must-see lijstje van volgend jaar. De organisatie was niet altijd vlekkeloos, maar de sprekers en hun werk waren van topkwaliteit, en daar gaat het tenslotte over.

Het was (is) vooral een visueel spektakel, dus ik geef even de highlights vanaf dag twee aan de hand van telkens een beeld, wat namedropping en één of twee one-liners. Over een paar dingen wil ik later nog wat uitbreiden, maar ik ga er vooralsnog niet té veel woorden aan vuil maken. En avant!

Hoss Gifford (FlamJam) is een programmeur/designer die een resem no-nonsense levenslessen vertelde, met een typisch Noord-Britse flair. Je zou ‘m zo als collega willen. Zijn alternatieve iPhone-klok vat het mooi samen.


Knife Party is de ‘artiestennaam’ van Simon Robson. Hij was de stuwende kracht achter een filmpje over de opwarming van het klimaat en hoe we dat met z’n allen moeten aanpakken. Goed gemaakt door top-animatietalent, maar het schiet z’n doel voorbij volgens mij. Te hermetisch, te utopisch. Ik ben meer overtuigd van de aanpak van Nic Balthazar. Maar zijn filmpje is niet zo mooi.

Art+Com maakt geweldige installaties met onzichtbare technologie. Geen knoerten van schermen, knopjes, hendels, enzovoort. Het lijkt wel toverij. Ondere andere in het BMW museum, het natuurhistorisch museum van Berlijn en een vastgoedproject in Tokio. De presentatie werd gegeven door Joachim Sauter, een mens die ongelooflijk goed weet waar hij mee bezig is. Een messcherp analytisch vermogen.

Grady & Metcalf zijn de Starsky & Hutch van het tijdschriftenmaken. maakten het baanbrekende Gum en maken tegenwoordig elk jaar een exemplaar van Lemon. Geweldige doch dure en schaarse tijdschriften. Breaking the mold is expensive, zullen we maar zeggen.

Uniqlock van Projector Inc werd hier lang geleden al eens vermeld. Dat werd een bescheiden Google-succesje, dankzij de zinsnede ‘japanse meisjes’. Van diezelfde Uniqlock zijn er blijkbaar al een paar nieuwe versies verschenen. De presentatie zelf stelde niet zoveel voor, wegens gegeven door een Japanner met plankenkoorts die z’n teksten aflas.

Non-Format is een bizar samenwerkingsverband tussen een Noor en een Amerikaan. De presentatie werd gegeven door de Noor. Een heel intense, cynische en wat arrogante kerel, maar hij maakt heerlijk werk. Hij had het over the wheel of style en hoe je als vormgever voortdurend het toppunt van hipheid kan blijven. Voor zij die dat willen.


Julien Valléé is een Québecquois die erg herkenbare papercraft-dingen maakt en over ‘t algemeen bezig is met tactile design. Heel leuk online-project van hem is dansedance.com. Het zit technisch niet super in elkaar, maar tovert een glimlach op ieders gezicht (ook bij Non-format?). Thijs is in elk geval al fan. Vallée heeft ook een geweldig filmpje voor Challengeyourworld.com gemaakt.

In de kelder van de Grande Halle was een auditorium-met-airco, met een beetje een apart programma onder de naam nerdferences. Casper Electronics & Bleep Labs kende ik al vaag, maar circuitbenders live aan het werk zien, is toch een ervaring apart. Dringend tijd om te leren solderen!

Tags

, , , 2 Reacties »

25 jun
2010

OFFF dag één

De highlights:

Craig Ward
Boomerang (maar een slecht interview door Neville Brody).
Wooster Collective
Hillman Curtis

Maar:

Vreselijk lange rijen ‘s ochtends, omdat de mensen achter de balies tergend traag waren.
Overbelaste en dus onbruikbare wi-fi.
Slechte stoelen, niet geschikt om een hele dag op te zitten.

En nu, op naar dag twee.

Tags

, 1 Reactie »

7 jun
2010

Ik haat het tussenseizoen

En weet je waarom? Omdat je spullen dan verspreid zitten over jassen, broeken, tassen en dies meer die je, al naargelang het humeur der weergoden, elke ochtend weer moet uitkiezen. En dan vergeet je al eens iets.

Vandaag had ik het goed zitten.

Je moet weten, deze middag had ik een examen, meerbepaald de ‘generieke proef niveau A’ bij Selor, broodnodig voor als ik ooit op het onzalige idee zou komen om statutair ambtenaar te willen worden. ‘Baat het niet, dan schaadt het niet’ dacht ik bij het inschrijven. Profetische worden, zo bleek.

Welgemutst arriveerde ik vanochtend op de redactie om aldaar het de hele voormiddag op een werken van jewelste te zetten. Ik zat nog niet goed neer of ik realiseerde me dat ik mijn portefeuille thuis was vergeten. En in mijn portefeuille zit mijn identiteitskaart. En die had ik nodig voor mijn examen. Enigszins ironisch had ik de zwarte of blauwe balpen, tevens vereist voor geldige deelname aan het examen, wél bij.

Dus zat er niets anders op dan mij naar Brussel-Noord te spoeden en de trein terug naar huis te nemen. Leeg zeg, die treinen uit Brussel op een maandagochtend. Maar dat geheel terzijde.

Ter hoogte van Boechout drong een nieuw besef tot me door. Ik was niet alleen mijn portefeuille, maar ook mijn sleutels thuis vergeten. De toegang tot mijn portefeuille was mij aldus ontzegd. Rampspoed! En dat alles net nu, nét vandaag.

Gelukkig werkt mijn lief in een school op redelijke fietsafstand van thuis. En zij heeft ook sleutels. Ik dus meteen van de trein de fiets op en tegen een rotvaart over de Lierse kasseien. Linea recta naar school. Briek Schotte was er niks tegen.

Je had haar gezicht moeten zien toen ik de lerarenkamer binnenkwam. Bezweet en licht hijgend schetste ik de situatie kort, waarop ik vriendelijk doch kordaat om een huissleutel vroeg.

En dan ging het vlot, eigenlijk. Terug naar huis gefietst, voordeur opengemaakt met sleutel van lief, portefeuille én sleutels veilig opgeborgen en weer naar ‘t station vertrokken. Ik was dermate ruim op tijd bij Selor dat ik nog een zitplaats in de wachtzaal kon bemachtigen en mijn krantje kon uitlezen.

In september heb ik de uitslag van het examen. Fingers crossed.

Tags

, , , 5 Reacties »

6 jun
2010

Waarom niet stemmen de groten alleen maar groter maakt


Er bestaat een mythe die zegt dat blanco stemmen bij de meerderheid geteld worden. Maar dat klopt niet. Blanco en ongeldige stemmen worden gewoon niet geteld. Onrechtstreeks maak je zo de grootste nog groter.

Met deze infografiek heb ik dat proberen aantonen. De grootste (oranje) partij haalt in beide scenario’s 26 stemmen. Maar wanneer 10 kiezers niet meedoen, is dat 29% van het totaal, tegenover 26% wanneer iedereen correct stemt.

De mogelijkheden qua coalities kunnen ook danig verschuiven. Ik ben er in de infografiek gemakshalve vanuit gegaan dat blanco/ongeldige stemmen (vooral) naar kleinere partijen zouden gaan. Je krijgt dus een dubbel effect als die mensen wel een stem uitbrengen: de kleinere partijen worden niet alleen groter, maar de grootste partijen worden kleiner, tenminste in zetels/procenten.

Doen dus, gaan stemmen. Tenzij je wil dat de grootste nog groter worden, blijf dan vooral thuis.

Tags

, 7 Reacties »

4 jun
2010

Alleen in Gent

Gisteren aan de achteruitgang van Gent Sint-Pieters aan de zijkant van een automaat gespot: gratis complimentjes. Voor de pendelaars die er even door zitten.

Tags

, 2 Reacties »

28 mei
2010

Simpele Dingen 4: WordPress

De achterkant van deze site.

‘simpel’ is in dit geval relatief. WordPress bestaat ondertussen zeven jaar en is uitgegroeid van een eenvoudig blogplatform tot nog net geen CMS. Het is het systeem waarop deze site draait. WordPress werd door Matt Mullenweg en Mike Little op basis van een eerder systeem gebouwd, met meer aandacht voor webstandaarden en gebruiksgemak.

Het simpele bij WordPress zit ‘m in hoe makkelijk het is om WordPress te installeren en er vervolgens mee te werken. Het ingeven van berichten is hypereenvoudig en toch veelzijdig, met duidelijk veel aandacht voor niet-technische beheerders. Elke nieuwe feature wordt uitgebreid gewikt en gewogen vooraleer ‘ie in de core wordt toegelaten. Er worden duidelijke keuzes gemaakt door de ontwikkelaars in functie van het gebruiksgemak. Het WordPress dashboard is geen mikmak van toeters en bellen die over elkaar heen struikelen, maar schept rust en geeft richting. Het werkt ook meteen na het installeren al perfect op die manier. Andere (open source) CMS’en lijden wel eens aan een overdaad aan menu’s, knoppen en obscure benamingen zonder duidelijke prioriteit.

Het maken van een WordPress theme (de look ‘n’ feel van de website) is nog zo’n toegankelijk proces, zelfs voor absolute beginners. Er zijn duidelijke conventies die consequent gevolgd worden. De WordPress codex beschrijft ook vrij volledig alle mogelijkheden, met voorbeelden waar nodig.

Features die niet in WordPress zelf zitten, kunnen via plugins worden toegevoegd. Het zoeken en installeren is een eenvoudig proces, net als het de-installeren trouwens, niet onbelangrijk. Heel wat plugins zijn van hoge kwaliteit, maar er zitten er ook mindere tussen en ze lopen soms wat achter. Gelukkig doet WordPress er zelf alles aan om compatibel te blijven en wordt er zo weinig mogelijk geraakt aan bestaande functies en logica. Het feit dat WordPress na zeven jaar nog maar aan versie 3.0 zit, is een mooie illustratie van die gedoseerde aanpak. Het roer wordt niet elke keer omgegooid, maar er wordt verdergebouwd op eerdere fundamenten. Er wordt ook zorg voor gedragen dat nieuwe features een basis kunnen zijn voor verdere ontwikkeling en dus solide in elkaar zitten.

Na ervaring met zowel Drupal als WordPress vind ik die laatste toch duidelijk de betere. Drupal is dan wel een Belgisch product, je hebt er een pak meer werk aan om een gebruiksvriendelijke (ook aan de achterkant) site mee te bouwen. Bij WordPress zit dat meteen bij de installatie al goed, dus kan je als vormgever concentreren op de voorkant.

Tags

, , , , 2 Reacties »

24 mei
2010

Alweer twee robots

We hebben nood aan nieuwe zonneschermen voor de auto, dus hebben Thijs en ik een stel robots bedacht die de auto binnenkort moeten gaan sieren. Het is een kleurig stel geworden, elk trots met de naamletter van hun eigenaar op de borstkas.

Creative Commons License Je mag ze gratis en voor niets gebruiken volgens de Creative Commons Attribution-Non-Commercial-Share Alike 2.0 Belgium License. Je kan ze downloaden (Acrobat 6 PDF) en bewerken als je wil.

Tags

, , , , Schrijf een reactie »

17 mei
2010

Simpele Dingen 3: Uni-Ball Eye Micro

Pauline

Ik kan me ergeren aan pennen die slecht schrijven. Te vet, te dun, krasserig, stroef, … er kan vanalles misgaan. Dat klinkt misschien ongelooflijk neurotisch, maar er zijn blijkbaar nog mensen die pennen belangrijk vinden.

Ongeveer tien jaar geleden tijdens een cursus Creatief Schrijven heb ik zo de geweldige Uni-Ball Eye Micro ontdekt. Geweldige rollerball-pennetjes met een fantastisch no-nonsense design die met nét genoeg weerstand over elk papier glijden.

Er is ook een ‘gewone’ Uni-Ball Eye Fine, zonder ‘micro’, die iets dikker schrijft. Ook heel degelijk, maar ik geef de voorkeur aan de fijnere variant, omdat je er nauwkeuriger mee kan schrijven én omdat ‘ie niet als een naald over het papier krast, zoals andere ‘fijne’ ballpennen.

Je hebt ze in het zwart, groen, blauw en rood (voor de leerkrachten onder ons!) De dikkere variant is er in nog meer kleurtjes.

PS Snap je de foto? De eerste die ‘t uitlegt in een reactie wint een rode en een zwarte Uni-Ball Eye Micro.

Tags

, , 5 Reacties »

16 mei
2010

Simpele Dingen 2: Maker’s Notebook

$ 19,99 online

Ergens is het gewoon een ruitjesschrift met een harde kaft, maar dat is net het geweldige.

Hij heeft zo’n leeslint, en een elastiek om ‘m gesloten te houden. De bladzijden zijn genummerd en hebben plaats voor een titeltje. Achteraan zit er ook een klein naslagwerkje met allerlei technische gegevens en weetjes (de wet van Ohm, bijvoorbeeld). Dat gebruik ik niet zo vaak, maar voor de rest is het een ideaal ‘projectschrift’.

Ik maak er website wireframes en blokschema’s in, noteer briefings, nota’s van vergaderingen, enzovoort. Het is een flexibel ding, zo’n Maker’s Notebook. En stevig, met die kartonnen kaft. Het leeslint is superhandig en de elastiek zorgt ervoor dat ‘ie nooit openvalt en dat je er dus gerust allerlei papiertjes kan tussensteken. Het formaat van 16 op 24 centimeter is ook bijzonder praktisch. Net groot genoeg.

De prijs en het feit dat je ‘m uit de VS moet laten versturen zijn nadelen, als iemand een lokaal en goedkoper equivalent kent, hoor ik het graag.

Tags

, , 2 Reacties »

15 mei
2010

Simpele dingen 1: De Tilley hoed

Ik ga nog eens een reeksje beginnen. Deze keer: simpele dingen. Van die eenvoudige maar oerdegelijke producten/diensten die het leven gemakkelijker maken. Meestal goedkoop, altijd hun geld waard.

Op naar de eerste:

De Tilley Hoed

Onverschrokken, met een hoed.

Ze hebben me er al vaak mee uitgelachen, met mijn hoedje. En ik heb zelf ook al wel gedacht aan een iets stijlvoller exemplaar. Maar ja, die kan ik dan weer niet in een rugzak proppen of gebruiken om in de tuin te werken.

Qua praktische hoeden kent de Canadese Tilley geen rivalen. Hij zit als gegoten, houdt altijd z’n vorm en stevigheid, wordt niet zweterig en hij heeft een geheim compartimentje voor geld, bankkaarten en zo.

Ik heb mogen ondervinden dat een hoed eigenlijk veel beter is tegen de zon dan een zonnebril. Je zit namelijk altijd in de schaduw, met een zonnebril lijkt dat alleen maar zo. En een Tilley is waterdicht. Zonnebrillen niet.

Een enorm voordeel is ook dat je een Tilley kan mishandelen zoveel je wil, teleurstellen zal ‘ie niet. Ik heb de mijne nu vijf jaar en hij is nog net zo als toen ik ‘m kocht. Geen rafelende naden, loszittende drukknopen of vervorming.

Niet meer doen dus, dat uitlachen.

Tags

, , 3 Reacties »