Het is zover: Thijs gaat naar school, vandaag voor de allereerste keer.
Er was het enthousiasme thuis aan de ontbijttafel. De stilte in de fietskar. De lichte ongerustheid aan de schoolpoort. En het huilen bij het afscheid.
Maar daarna ging het best goed, vertelt men mij. En ‘s namiddags thuis (ja, we beginnen met halve dagen) was hij de vrolijkste kleuter ter wereld. Hij wil morgen terug naar juf Evi, en wilde er zelfs een grote ruiker bloemen voor kopen. Papa kocht veiligheidshalve alleen bloemen voor mama. De mensen klappen rap.