Maandag hebben we met Klasse een nieuwe Eerste Lijn gelanceerd, eentje over geestelijke gezondheidszorg bij kinderen en jongeren. Voor het eerst ook met een TV.Klasse reportage van een kwartier met daarin getuigenissen en een kinderpsychiater.
Het is een uitgebreid dossier dat leraren, ouders en leerlingen moet helpen gepast te reageren op psychische problemen in hun omgeving. Daar is vraag naar, Vlaanderen staat aan de top qua zelfmoord bij jongeren en één op de vier Belgen ouder dan vijftien heeft een psychisch probleem. Iedereen krijgt er dus wel eens mee te maken, maar weet vaak niet hoe te reageren. Deze Eerste Lijn bundelt een hoop adviezen en links naar organisaties die verder kunnen helpen.
De pers pikt het op, maar niet zoals we hopen. De Standaard en Het Nieuwsblad maken ervan dat Klasse leraren oproept om zich nu ook nog eens met de psychische problemen van hun leerlingen bezig te houden. Het wordt een verhaal over overbelasting van leraren met allerlei taken die niet tot hun ‘core business’ (het lesgeven) behoren. De vakbonden pikken daar gretig op in om meer mensen en middelen te vragen. Uit de artikels en de reacties van lezers blijkt dat quasi niemand de moeite heeft genomen om het dossier te lezen of het filmpje te bekijken alvorens zijn gal te spuien.
Er zijn blijkbaar heel wat leraren en ouders die vinden dat het allemaal hun probleem niet is (‘we zijn daar niet voor opgeleid’, ‘we hebben daar geen tijd voor’, ‘kinderen zonder problemen worden achtergesteld’) of dat het aanstellerij is (‘vroeger werden ze niet zo bepamperd’). Het zal je kind maar zijn, dat met zelfmoordgedachten rondloopt maar op school straal genegeerd wordt. Gewone, normale, warme menselijke betrokkenheid en bezorgdheid moet volgens sommigen blijkbaar in hun functieomschrijving staan voor ze er een knip om geven. En dan nog, het is hun core business niet. Wat als er op hun school een leerling zelfmoord pleegt en niemand iets gemerkt heeft? Durven ze dan de ouders, broers, zussen en klasgenoten recht in de ogen kijken en zeggen dat ze de signalen bewust hebben genegeerd? BenX zijn ze allemaal al lang vergeten.
Houd er ook rekening mee wie er meestal de moeite neemt om op zo'n krantenartikel online te reageren… De hardste roepers… Zoals uw hoofdredacteur stelt: de meeste leraren vinden het (net als de meeste ouders gelukkig) normaal om een warm schoolklimaat aan te bieden met de nodige aandacht voor alle kinderen. x
Het syndroom waarbij mensen reageren alvorens de feiten te hebben onderzocht is algemeen. Op de nieuwssite Slashdot werd er op den duur zelfs de draak mee gestoken waarbij commentaar gegeven werd onder de vorm "I didn't RTFA, but….". Hierbij staat RTFA voor Read The F*cking Article.
Grappig als dat mag zijn in de context van geeky discussies is het erg om te zien hoe hetzelfde gedrag soms verstrekkende gevolgen kan hebben. Zeker in deze tijd waarbij de publieke opinie sterk radicaliseert en oneindig makkelijk te bespelen is.
Welkom bij de zap-generatie…
Ik ben de medewerkster van Els Van Weert, schepen in Lier (Lier Leeft) van o.a. onderwijs. Dit is een late reactie op het bericht rond geestelijk gezondheid op school.
Want dat naar school gaan meer inhoudt dan studeren alleen beseft Els ook maar al te goed.
Op dit moment wachten we bv. in spanning de goedkeuring af van het dossier dat we hebben ingediend rond flankerend onderwijsbeleid.
Maar ook gezondheid en geestelijke gezondheid op school zijn zaken die Els al langer bezighouden. Als u wil mag u steeds uw coördinaten doorgeven. Misschien kan het interessant zijn om daarover in de toekomst een keer met u van gedachten te wisselen.
Vriendelijke groeten,
Nele Verbist.