Het is gebeurd, het hoofddoekenverbod voor de Lierse stadsdiensten is een feit. VB en ander rechts tuig (Open Vld, CD&V en Lijst Dedecker mogen fier zijn) kunnen hun vreugdedansje uitvoeren, de onstopbare pletwals van de islamisering is tot staan gebracht aan de Nete. Al Qaeda is gefnuikt. De bange arisch-Lierse burger kan zich nu tot de diensten van de stad wenden zonder vrees voor een terroristische aanslag. Naar het schijnt is de maatregel van toepassing op welgeteld 1 (één) werkneemster van de stad. Leuk voor haar. Haar deontologische integriteit en neutraliteit zijn blijkbaar afhankelijk van wat ze op haar hoofd draagt. Tijdens dezelfde gemeenteraad werd ook doodleuk het diversiteitsplan goedgekeurd, dat onder andere het aandeel allochtonen in de stadsdiensten moet verhogen. Dat was waarschijnlijk lachen op de VB-banken.
Ik schaam mij diep, zeer diep, inwoner te zijn van een stad waar het VB niet alleen de grootste partij is maar ook nog eens zo’n slag thuishaalt. Ik hoop oprecht dat er een storm van protest losbarst, en niet alleen vanuit de rechtstreeks betrokken gemeenschappen.
[...] Dit bericht illustreert perfect wat ik met de zin hierboven [...]
Hét grote probleem met neutraliteit is dat de uitstraling van de ambtenaar (in dit geval) maar 50% van het geheel uitmaakt. De andere 50% (of misschien zelfs meer) zit in de perceptie van de ander (de klant, in deze).
Het hele hoofddoekenverhaal wordt dan ook zo opgeklopt omdat de gemeenteraad van mening is dat een overgroot deel van de bevolking zich hieraan zal storen. (moest dit trouwens zou zijn dan is dat een jammerlijk, doch correct gevolg van een goed werkende democratie…).
Zoals al aangehaald in een aantal van de comments is de vraag waar we de grens moeten trekken. Ik kan me immers perfect voorstellen dat diezelfde meerderheid van de bevolking zich niet alleen aan het hoofddoek, maar eventueel ook aan de huidskleur of het uiterlijk van de persoon in kwestie ergert… Ook verbieden dus! :-s
Dé grote redeneringsfout die mijns inziens gemaakt wordt is dat "neutraliteit" gelijkgesteld wordt met "geen uiterlijke tekenen". Maar als ik een fantiek moslim of katholiek ben, dan getuigen "geen uiterlijke tekenen" voor mij ook niet van neutraliteit. Op dat moment kan ik me perfect zorgen maken of de stadsdiensten wel voldoende rekening zullen houden met mijn religieuze overtuiging…
Zou het niet beter zijn als "neutraliteit" overeenkwam met "representatief voor de bevolking"? Als er in een stad als Lier 5 of 10% allochtonen wonen of 40% katholieken; dan zou ik verwachten dat de stadsdiensten dit ook reflecteren.
In de Amerikaanse verkiezingsstrijd is er een mooie parallel te trekken. In de democratische voorverkiezingen krijgen de kandidaten in de verschillende staten steun à rato van het aantal behaalde stemmen. Dit geeft een mooi en genuanceerd beeld van de voorkeur van de democratische kiezer. Aan republikeinse kant loopt het anders: daar krijgt een winnende kandidaat in een staat àlle stemmen achter zijn of haar naam als hij of zij de voorverkiezingen gewonnen heeft. Dit geef een veel scherper, harder en extremer resultaat.
Een samenleving is per definitie genuanceerd. Mensen met extreme stellingnames en extreme overtuigingen zijn schaars en uitzonderlijk. Politici en het ambtelijk apparaat moeten zich dan ook richten op het gros van de bevolking en een genuanceerd beleid voeren, met genuanceerde beslissingen…