Twitter bird

onderwerp

Alles over ‘internetcultuur’

28 mei
2010

Simpele Dingen 4: WordPress

De achterkant van deze site.

‘simpel’ is in dit geval relatief. WordPress bestaat ondertussen zeven jaar en is uitgegroeid van een eenvoudig blogplatform tot nog net geen CMS. Het is het systeem waarop deze site draait. WordPress werd door Matt Mullenweg en Mike Little op basis van een eerder systeem gebouwd, met meer aandacht voor webstandaarden en gebruiksgemak.

Het simpele bij WordPress zit ‘m in hoe makkelijk het is om WordPress te installeren en er vervolgens mee te werken. Het ingeven van berichten is hypereenvoudig en toch veelzijdig, met duidelijk veel aandacht voor niet-technische beheerders. Elke nieuwe feature wordt uitgebreid gewikt en gewogen vooraleer ‘ie in de core wordt toegelaten. Er worden duidelijke keuzes gemaakt door de ontwikkelaars in functie van het gebruiksgemak. Het WordPress dashboard is geen mikmak van toeters en bellen die over elkaar heen struikelen, maar schept rust en geeft richting. Het werkt ook meteen na het installeren al perfect op die manier. Andere (open source) CMS’en lijden wel eens aan een overdaad aan menu’s, knoppen en obscure benamingen zonder duidelijke prioriteit.

Het maken van een WordPress theme (de look ‘n’ feel van de website) is nog zo’n toegankelijk proces, zelfs voor absolute beginners. Er zijn duidelijke conventies die consequent gevolgd worden. De WordPress codex beschrijft ook vrij volledig alle mogelijkheden, met voorbeelden waar nodig.

Features die niet in WordPress zelf zitten, kunnen via plugins worden toegevoegd. Het zoeken en installeren is een eenvoudig proces, net als het de-installeren trouwens, niet onbelangrijk. Heel wat plugins zijn van hoge kwaliteit, maar er zitten er ook mindere tussen en ze lopen soms wat achter. Gelukkig doet WordPress er zelf alles aan om compatibel te blijven en wordt er zo weinig mogelijk geraakt aan bestaande functies en logica. Het feit dat WordPress na zeven jaar nog maar aan versie 3.0 zit, is een mooie illustratie van die gedoseerde aanpak. Het roer wordt niet elke keer omgegooid, maar er wordt verdergebouwd op eerdere fundamenten. Er wordt ook zorg voor gedragen dat nieuwe features een basis kunnen zijn voor verdere ontwikkeling en dus solide in elkaar zitten.

Na ervaring met zowel Drupal als WordPress vind ik die laatste toch duidelijk de betere. Drupal is dan wel een Belgisch product, je hebt er een pak meer werk aan om een gebruiksvriendelijke (ook aan de achterkant) site mee te bouwen. Bij WordPress zit dat meteen bij de installatie al goed, dus kan je als vormgever concentreren op de voorkant.

Tags

, , , , 2 Reacties »

22 apr
2010

ACTA, de antwoorden

De regering is gevallen en zo, maar dat interesseert me eigenlijk niet zo. Er zijn belangrijker dingen dan BHV. De vergrijzing, energievoorziening, de toenemende inkomenskloof, overbevissing, klimaatverandering en natuurlijk mijn persoonlijke pet peeve: auteursrecht.

Een tijdje geleden stond hier dat ik Europese parlementsleden ging mailen over ACTA, na een oproep op BoingBoing. Mijn mail vertrok richting de mailbox van Kathleen Van Brempt, Saïd El Khadraoui, Bart Staes, Dirk Sterckx en Guy Verhofstadt.

Bart Staes antwoordde quasi onmiddellijk. Dat ‘ie mijn bezorgdheid deelde en dat er met alle groene fracties samengewerkt werd, net als met Oxfam. Bart Staes is een gedreven man die al eens een barricade beklimt, maar zo kort op de bal had ik ‘m toch niet verwacht.

Van Kathleen Van Brempt een paar uur later ook een antwoord, mede in naam van Saïd El Khadraoui. Daarin stond vooral dat het Europees parlement onvoldoende betrokken was en dat ze dat zouden (blijven) aanklagen. Volbloed-Europeanen, Kathleen en Saïd.

En vorige week antwoordde ook Dirk Sterckx. Niet geheel verwonderlijk in een andere teneur. Het is nogal een laat antwoord, maar duidelijk geen standaardrepliek en goed onderbouwd. Zo hoort dat voor een goedbetaald EU-parlementslid. Het volledige antwoord, met ertussen mijn bedenkingen:

Geachte,

Hartelijk dank voor uw mail.

Wat ACTA betreft, wil ik benadrukken dat de Europese Commissie deze onderhandelingen voert om de bescherming van Europese innovatieprojecten te verhogen en de schending van intellectuele eigendomsrechten te vermijden.

Van alle Europese innovatieprojecten of gewoon toevallig diegene die een invloedrijke lobbygroep hebben en misschien zelfs helemaal geen echte innovatieprojecten zijn?

Het beschermen van Europese investeringen in innovatie en het beschermen van creativiteit zijn essentieel om de concurrentiepositie van Europa te verstevigen.

Het ontgaat me waarom een nog strengere wetgeving rond intellectueel eigendom creativiteit zou bevorderen. De huidige regels zijn al belachelijk uit evenwicht.

De doelstelling van ACTA is om inbreuken op grote schaal m.b.t. intellectuele eigendomsrechten te vermijden. ACTA heeft enkel betrekking op de handhaving van de regelgeving, het is niet de bedoeling om de wetgeving inzake intellectuele eigendom volledig te wijzigen.

Tja, de handhaving kan ook op een behoorlijk foute manier gebeuren, dat is niet onbelangrijk. De wetten van een politiestaat kunnen over het algemeen best rechtvaardig zijn, maar het gaat ‘m erom het evenwicht tussen inbreuk en bestraffing/vervolging te bewaren.

Ook moet de uitkomst van ACTA volledig in lijn zijn met het EU acquis en de eerder goedgekeurde EU regelgeving ter zake.

Uw stelling dat de Europese burger niet mag weten waarover er onderhandeld wordt klopt niet. De internationale onderhandelingen die gevoerd worden m.b.t. ACTA zijn inderdaad vertrouwelijk, maar de reden van deze vertrouwelijkheid is dat de verschillende partijen op een doordachte en rustige manier moeten kunnen overleggen en de verschillende mogelijkheden moeten kunnen aftasten.

Da’s dus een kwestie van interpretatie. De Europese burger mag best weten waarover er onderhandeld wordt, maar we gaan het toch proberen stilhouden. Ik ben overigens niet tegen besloten overleg, omdat je inderdaad anders altijd op een podium staat en niet sereen kan werken. Maar kwesties die elke burger aanbelangen moeten toch minstens langs het parlement passeren. Dat daar dan discussie van komt en de boel vertraging oploopt is eigen aan een democratie.

Vertrouwelijke onderhandelingen betekenen echter niet dat de burgers niet ingelicht moeten worden. De Commissie probeert de burgers via het Europese Parlement op gepaste tijdstippen te informeren. Ook heeft de Commissie in het verleden informatievergaderingen georganiseerd die toegankelijk waren voor het grote publiek. De Europese Commissie is bereid informatie zo snel mogelijk publiek te maken, maar alle andere betrokken partijen dienen hiermee ook akkoord te gaan.

En daar wringt het schoentje. Er zitten heel wat landen mee in die onderhandelingen. Die moeten dus blijkbaar unaniem beslissen wanneer het de ‘gepaste tijd’ is om de burger in te lichten? Dat vind ik nogal vreemd als er voor alle betrokken partijen belangen meespelen om dat niet te doen.

Het voorstel dat u aanhaalt m.b.t. de “three-strike rule” wil de Commissie niet verplichten in Europa. Verschillende EU lidstaten hanteren een verschillende aanpak en Europa wil dat ook zo houden. De lidstaten moeten vrij kunnen kiezen.

Ik lees dan: We gaan de three-strike rule laten staan, maar echt verplicht is het niet. Niet echt geruststellend.

Europa wil ook een garantie dat de fundamentele rechten en vrijheden gevrijwaard blijven. Europa zal niet accepteren dat ACTA een verplichting voorziet dat mensen de toegang tot het internet ontzegd worden wanneer ze het auteursrecht geschonden hebben.

Dat zou pas kras zijn. Maar ik verwacht toch meer. In een tijd waar Internettoegang meer en meer essentieel is voor normale deelname aan de samenleving, fatsoenlijke onderwijs- en arbeidskansen en actief burgerschap, verwacht ik dat men ernaar streeft dat het absoluut onmogelijk is iemand de toegang tot het Internet te ontzeggen. Net zoals je ook niet volledig van water en elektriciteit kan afgesloten worden. Dat is misschien nu nog niet aan de orde, maar de ACTA-onderhandelingen gaan dan ook over de toekomst.

Ik hoop dat ik u met dit antwoord van dienst geweest ben.

Met vriendelijke groet,
Dirk Sterckx

Ik ga dus niet akkoord met een VLD’er. What else is new? Ik vind het wel opvallend dat Verhofstadt totaal niet antwoordt, zelfs niet via één van zijn medewerkers of -zoals Saïd El-Khadraoui- samen met zijn partijgenoot. En dat voor de auteur van de burgermanifesten.

Tags

, , , , Schrijf een reactie »

25 nov
2009

TEDx

TedXBxl_smallMaandag zat ik in het Europees Parlement in Brussel voor TEDx Brussels, een onafhankelijk georganiseerde lokale variant van de ondertussen beroemde TED conferenties. Dat betekent in dit geval ook goedkoop: € 150 in plaats van een slordige € 4.000.

Voor wie TED niet kent: hun kernboodschap is Ideas worth spreading. Onder die noemer organiseert TED congressen waar radicale en vernieuwende denkers een presentatie komen geven. Op www.ted.com vind je daar een paar prachtige voorbeelden van.

Lees verder »

Tags

, , , , , Schrijf een reactie »

10 sep
2009

Zomerboek 4: The Long Tail

Chris Anderson – The Long Tail

longtailChris Anderson is hoofdredacteur van Wired, een blad dat al sinds de vroege jaren ’90 het hele Internet en al wat rond technologie en progressief denken hangt, opvolgt. Meestal met een -tegenwoordig zeldzame- oprecht positieve inslag. Het wordt binnenkort beter dan nu, en daarin heeft technologie een belangrijk aandeel.

Chris Anderson zelf belichaamt die mentale instelling. The Long Tail gaat over de nieuwe marktwerking die ontstaat dankzij de belachelijk lage distributiekosten via het Internet. De Long Tail uit de titel slaat op het fenomeen dat maar een zeer klein percentage uit het productaanbod van een winkel in echt hoge aantallen verkocht wordt. Na die ‘fat head’ komt de ‘long tail’: een quasi eindeloze lijst producten waarvan er -per product- veel minder verkocht worden. In z’n totaliteit is die ‘long tail’ wel veel omvangrijker dan de kleine verzameling toppers. Een cd-winkel verkoopt maandelijks misschien 5000 exemplaren van een hitsingle, maar verkoopt 20.000 exemplaren van al de rest bij elkaar geteld.

In een klassieke winkelsetting met beperkte uitstal- en opslagruimte is het zinvol om je te concentreren op de ‘hits’: die producten waarvan je het meeste verkoopt. De rest dient enkel om klanten te lokken met het idee van ‘volledigheid’ en neemt vooral veel plaats in.

Maar op het Internet gelden andere regels. Amazon, bijvoorbeeld, heeft een quasi oneindige stock. De kosten om een bepaald obscuur boek in de virtuele Amazon-rekken te houden, zijn vele keren lager dan bij een klassieke boekhandel. Daardoor wordt het interessant voor Internetwinkels om zich te richten op nicheproducten, op de staart van de verkoopgrafiek: The Long Tail.

Dat is, in het kort, de stelling van Chris Anderson. Een stelling waar ik me wel in kan vinden, maar die natuurlijk ook z’n grenzen heeft. Soms merk je dat Anderson de zaken net iets te rooskleurig voorstelt. Het Internet zorgt ervoor dat webwinkels een erg uitgebreid niche-aanbod kunnen voorleggen, maar het zorgt er ook voor dat er binnen die niches ook weer hits en flops ontstaan en dat het nog steeds vechten is om rendabel te worden en te blijven.

Zeer de moeite om te lezen. Goed geschreven en met sterke cases. Chris Anderson heeft proefteksten uit het boek op voorhand aan zijn bloglezers voorgelegd, en dat merk je. Zijn argumenten zitten ijzersterk in elkaar.

Tags

, , , Schrijf een reactie »

16 mei
2009

GeoCities

at_e0Een paar weken geleden werd bekend dat Yahoo! GeoCities zal afsluiten. De sites blijven nog online ‘tot de zomer’ en dan is het écht afgelopen.

U denkt misschien: ‘Wat is in godsnaam GeoCities?’ Of ‘Who cares?’.

Wel. Zet een potje thee, gooi wat koekjes op een schaaltje, kruip onder een dekentje, en ga er eens goed voor zitten. Een verhaaltje:

GeoCities was tussen 1995 en ca. 2000 wat MySpace, Facebook, Blogger, WordPress, Twitter, en de hele doe-je-ding-op-Internet-rimram nu zijn, maar dan (slecht) samengebracht in één site. Het was de eerste site waar iedereen gratis kon registreren en vervolgens een site opzetten, ook niet-programmeurs/nerds/geeks/andere triestigaards die geen toegang hadden tot servers van hun universiteit of bedrijf. Want, beste kindertjes, in die tijden kon je niet zomaar hosting regelen voor € 50 per jaar met een gratis domeinnaam erbij, dat kostte allemaal handenvol geld en was grotendeels ontoegankelijk voor gewone stervelingen wegens te duur en vooral veel te technisch. Het concept van GeoCities was dus behoorlijk baanbrekend.

GeoCities was onderverdeeld in ‘buurten‘. Je had Area51, CapeCanaveral, TimesSquare, enzovoort. Binnen die buurt kreeg je dan je eigen ‘adres’ van vier cijfers, tussen 1000 en 9999. Later, toen de adressen op raakten, zijn daar nog sub-buurten bijgekomen, maar die laat ik hier even buiten beschouwing. Het adres van je site zag er dan uit als: http://www.geocities.com/area51/2578
Dat lijkt nu compleet belachelijk, maar toen klopte het volledig met de tijdsgeest en het naïeve idee van ‘cyberspace’ als een echte fysische plaats die analoog liep met de echte wereld. Een site bij GeoCities heette trouwens een ‘homestead’, alweer in lijn met de coöperatieve Internetcultuur van die dagen.

Elke GeoCities-buurt werd beheerd door vrijwilligers uit die buurt (Community Leaders), die anderen hielpen en een oogje in ‘t zeil hielden voor misbruik. Het had allemaal een vrij hoog Burning-Man-hippie-gehalte.

undercn6_e0GeoCities was enorm populair en werd gebruikt door jan en alleman die graag een site wilde maar de kennis of het geld niet had om dat volledig in eigen beheer te doen. De meeste van die sites zagen er niet uit: tekst in alle kleuren van de regenboog op een zwarte achtergrond, knullige gif-animaties, obscure plugins, enzovoort. Als voorbeeld het ‘Community Center’ van Area51, volgens de pagina zelf laatste geüpdate in 2000 en ontworpen door ‘Unity69 Web Design’. Die naam alleen al zegt genoeg. GeoCities is er zo goed als volledig verantwoordelijk voor dat wij het amateuristische web nu vereenzelvigen met dansende brievenbussen als e-mail-links, midi-achtergrondmuziek, brandende lonten als onderlijningen en rode, groene of gele tekst op een zwarte achtergrond.

GeoCities had door zijn toegankelijkheid ook een onweerstaanbare aantrekkingskracht op elke weirdo en elke bizarre niche die ooit in Jambers of Jerry Springer gepasseerd is. Iedereen die het van de daken wilde schreeuwen dan Hitler een alien was, UFO’s van Atlantis kwamen of dat engelen echt rondvlogen. Het waren gouden tijden.

Ik had ooit een GeoCities homestead, iets in Area51, maar ik ben het adres vergeten. Geen idee of ze nog online staat. Een zekere Jason Scott is bezig met het archiveren van al wat er nog te vinden is op GeoCities voor het nageslacht, dus misschien pikt ‘ie hem mee. Ik weet eigenlijk niet of dat zo’n goed idee is, ook ik had namelijk midi-achtergrondmuziek.

5lightng_e0

Een paar GeoCities highlights, voor zolang ze nog online staan (via Coilhouse):

‘How to dance gothic’, een klassieker

Kristy’s Riot Grrrl Review

Panpleasant Profederacy of Eris Proleteriat

Vaarwel, goeie ouwe schattige GeoCities.

Tags

, 2 Reacties »

7 jan
2009

Geschiedenis

Zet een kopje thee, haal een pak chocolate chip cookies uit de kast, en ga hier eens lekker voor zitten. De geschiedenis van het Internet:


History of the Internet from PICOL on Vimeo.

Het volledige verhaal vind je op de site van Lonja

Tags

, , Schrijf een reactie »

4 jan
2009

Reclame in Japan

Tags

, , , , , 6 Reacties »

3 dec
2008

Gevaar!

De Crem én wannabe terroristen in één klap te kakken zetten, geweldig:


Een boodschap van Al Blogger from Maarten Schenk on Vimeo.

Tags

, , 3 Reacties »

12 okt
2008

Plaid Mistress

Mede-theatermens en vriend Arne heeft in wat men alleen kan omschrijven als recordtempo een inzending in elkaar gebokst voor de Evil League of Evil wedstrijd van Joss Whedon. Het hele verhaal lees je op Arnes blog.

Het resultaat is een compleet geschift stukje musical van drie minuten, met ‘s mans al even compleet geschifte vriendin in de hoofdrol. De belangrijkste set is de plaatselijke bouwovertreding der bouwovertredingen: het oude zwembad van Lier, dat ondertussen al een paar jaar leegstaat. Zo ziet dat er dan dus uit:

Wie zou daar niet willen wonen?

Het afgewerkte filmpje zie je hier:


Plaid Mistress applies to the Evil League of Evil from Arne Keustermans on Vimeo.

Tags

, , , , , Schrijf een reactie »

7 okt
2008

Tikitag + Klasse

Tikitags zijn kleine stickers met een RFID tag.

Ze zijn bedoeld om fysische objecten te verbinden met het web. Het zit allemaal nog in een ontwikkelingsfase, maar sinds vorige week kan je via de website een ‘starter kit’ bestellen om zelf te experimenteren. Die heb ik ondertussen ontvangen. Een kleine demonstratie met behulp van de recentste Klasse:

Suggesties voor andere toepassingen?

Tags

, , , 8 Reacties »