Thijs eet sinds een kleine twee weken vlotjes zelf met een lepel. Als hij er echt zin in heeft gaan er zelfs enorm beladen lepels probleemloos binnen, zonder al te veel gemors. Geen groentepapjes meer, dus, maar grote-mensen-eten.

In related news: Thijs kan sinds vandaag ook helemaal zelf in zijn stoel kruipen. Dat klinkt niet spectaculair, tot je bedenkt dat het om dit soort stoel gaat en onze kapoen vlotjes dat ding volledig beklimt, boven aangekomen een soort salto/flikflak maakt en zich vervolgens fier neerploft op het zitje. That’s my boy!