Soms als Thijs gaat slapen
wordt hij midden in de nacht weer wakker
van een lawaai
een soort gedonder

Dan kruipt hij diep onder de deken
met zijn armen om een knuffel
aap of paard of beer
Dan wacht hij tot het overgaat
en hij weer kan slapen

Op zo’n nacht durfde hij
en dat was echt wel wat
toch uit bed te komen

De vloer trilde
onder zijn blote voeten
Hij hield aap stevig vast

Thijs schoof voorzichtig
een stoel voor het raam
en keek naar buiten

Er was geen straat
en geen auto’s
Niemand die z’n hond uitliet
en geen huizen aan de overkant

Thijs zag alleen sterren
Zo veel dat hij ze niet kon tellen
En waar de straat was
hing een kleine blauwe knikker
die steeds kleiner werd

Hij hoorde iets op zolder
Gestommel, gerommel
Voetstappen

Met aap in de arm
waagde hij zich in de gang
Boven brandde licht
en fluisterden er stemmen

Voetje voor voetje
Tree voor tree
sloop Thijs de trap op

Boven was een deur
Een deur die Thijs nooit
ofte nooit
mocht open doen

Dat had papa ooit gezegd
en mama had geknikt
Hun stemmen hoorde Thijs nu
achter de deur

Hij greep de deurkruk
en draaide ze om
De deur zwaaide open
en daar zat papa

In een stoel
voor een rij knopjes
en lichtjes
en schermen

Mama zat naast hem
drukte op knoppen
en schoof met hendels

Ze zagen Thijs staan
staarden met grote ogen

Papa zei:
“Thijs! Ons huis…”

En mama zei:
“…is een raket!”

En Thijs was
niet meer bang